Alles =1

Hij weet, het gaat uiteindelijk voorbij, de vrijheid krijgt vleugels als de teugels vieren en zij met hun laatste groet de stoet versieren. Niet dat het uit zal maken, de lakens kraken, het pak nog even strak als toen, en een schoen die wringt. Hij verzint dat hij haar zag nog voor de dag die nu aanbreekt, verbleekt en grijs als zand door zijn handen.

Gepubliceerd in Schrijfsels vanuit het donker | Getagged , , , | Laat een reactie achter