Zolderraam

Hij zit daar aan zijn zolder raam, van waaruit hij dikwijls kolder kraamt naar voorname dames en passant. Vanuit het niets braakt hij zegeningen, onnavolgbare bewegingen verbijsteren moeiteloos verstand. Hij wenst hen wuivend zijn gulle lach, ook op dagen dat het regent. Al is het dan soms stil op straat toch speurt hij naar beweging. Van over de rand van zijn ogenblikken doorziet hij de hindernissen van waar hij akte neemt. De vreemdeling doet zijn ding. Dat is vaak ook gewoon het beste.

De tragiek is weliswaar opgeklopt, bezwaard en wellicht een flop, er rest nog wel enig steun in haar kraken. De mogelijke vragen stelt hij zich bij voorbaat uit eigenbelang zonder daar al te lang bij stil te staan. Er gaat veel langs hem heen tussen de bedrijven door. Hij is het spoor zo nu en dan ook zeker bijster, men zou verwachten dat hij wijzer was. Zo had hij pas een wisseling van gedachten. Er is ook bij gelachen en daar moet hij het mee doen.

Uit goed fatsoen verwerpt hij kansloze ontsnappingen en weegt het voordeel van zijn oordeel. Hij wist hierover veel en bloemrijk te verhalen met woorden als stalen degens glanzend in het schitterende licht van druipkaars. Onhandelbaar in hun kandelaars. Hij hekelt het hypocritisch gehinkel al klinkt het alleraardigst prefereert hij gelijkwaardig. Hij observeert en leert het lezen van de tekens tussen de regels. Bij gebrek aan gegevens is nader onderzoek geboden, de zoden moeten aan de dijk, hij bezwijkt niet.

3+1 Gratis (468x60)

Dit artikel is geplaatst in Schrijfsels vanuit het licht en getagged , , , . Bookmark hier de permalink.

3 Responses to Zolderraam

  1. pearl zegt:

    hallo pappa ik ga veder met mijn website als ik bij jou ben van pearl.

Geef een reactie