Verder weg dan ooit

Er ging heel veel verloren al was het meeste slechts verdriet. Als liefde op haar einde loopt is wat rest het verschiet. Waaraan wij verschoten deelname plegen, tergend langzaam de tijd herwegen en troost.

Nachten smachtend op wacht, zachte gedachten prachtig verward. De oren doof voor geloogde woorden teer als haar leerzame ogen. Het bleef niet droog in de nevelige schaduw van haar lede opslag.

Nog altijd onderweg naar de hemel.


Dit artikel is geplaatst in Schrijfsels vanuit het donker. Bookmark hier de permalink.

Geef een reactie