Deel met mij

Ik vraag u enige momenten van uw tijd en deel met u de mijne.

Het koninkrijk waarvan ik burger ben verwent zichzelf ter mijner laste. Het ergste nog is het gemak waarmee men laakbaar lak heeft aan besef en ook zeker goed fatsoen. Geen lef dat haar doen en laten bekrachtigd, het is enkel de macht der makke schapen, slapend blaten in alverhullende verzuiling. Terwijl met bloedend smeergeld het gouden rijtuig wordt gepoetst en men toetst naar eer en geweten, volgevreten maar met de kennis van toen vraagt u het leergeld zonder uw duit in het zakje te doen.

Bij rechte en bij machte, als het moet bij nacht vraag ik u niet meer te wachten maar te spreken met de macht. Met de stem van velen en het belang van iedereen vraag ik u te delen in de zorg voor het systeem. De noodzaak om als mensheid onze grenzen te verkennen geeft ons ook de plicht hen die de ander niet erkennen op de erfenis te wijzen. Op de kansen voor de tijden na de zijne.



Dit artikel is geplaatst in Schrijfsels vanuit het licht en getagged , , , . Bookmark hier de permalink.

Geef een reactie