Doordraven

Mijn handen draven door

als ze streling na streling graven

in de dalen die jij bergt

waar dromen vrij vlinderen

en kussen in de lucht

als ogen starend naar morgen

samen op de vlucht

naar een nieuwe nacht



Dit artikel is geplaatst in Schrijfsels vanuit het licht en getagged . Bookmark hier de permalink.

Geef een reactie