Zo maar

Warm en blauw door gave geleden
zacht als sterren in het gezicht
verdacht maar onbestreden
kruisen blikken toch vederlicht.

Kilte danst stralend onbevangen
achter redeloos vertoon
tegen mateloos verlangen
slechts wachtend op de hoon.

Te neergeslagen strenge ogen
verraden in het evenwicht
voegen dadelijk onvermogen
tot geluk een vergezicht.


Dit artikel is geplaatst in Schrijfsels vanuit het licht en getagged . Bookmark hier de permalink.

Geef een reactie