Daar = Waar = Daar?

Hij zal vast nog wel een keertje aan haar denken, aan de momenten dat zij leek op wie zij was, door de ogen van zijn dromen en zijn wensen, met de rare sprongen die hij maakte door het gras. Hij zal ook zeker dan nog wel wat tranen laten, als hij zich willoos wegstopt in zijn oude jas, met gedode tijd dicht hij daar de gaten en belooft haar hardop dat dit het was.

Hoe goed ook de bedoeling de beroering steekt in hese schreeuwen naar dove oren, verloren en er bleek niets van waar. Het was daar. Anders.

Klaar.


Dit artikel is geplaatst in Schrijfsels vanuit het donker en getagged , , . Bookmark hier de permalink.

Geef een reactie