Dagdromen

Zij rekent op gezwinde scheten mochten onverlaten binnen breken zo bekent zij hem beleefd, allicht een tikje vreemd doch geenszins overdreven, hij bleef kalm en immer nog vooral onzeker. Hij week bedreven even uit en doet zijn duit op deze wijze, hij kent het meisje als zijn bedgirl en snakt nu naar een ijsje.

De wijsheid ontgaat hem volkomen.



Dit artikel is geplaatst in Schrijfsels vanuit het licht en getagged . Bookmark hier de permalink.

Geef een reactie