Gelukkig

Liefdesliedjes over liefdesverdrietjes en vergeetmenietjes, net alsof geluk zo gewoon is, die vuile hoer ‘n heilige boon is en goed dat ik bloed dus, je op je bek kus als ik weer eens lam ben, doe alsof ik je niet ken en alles maar vergeet, dat ik nu werkelijk weet.

In A mineur sleep ik de sleur aan haar haren de deur uit,  besluit het nog eens te proberen maar ben te oud om te leren en masturberen gaat ook vervelen dus wat kan het mij ook schelen,

zolang ik maar kan neuken.



Dit artikel is geplaatst in Schrijfsels vanuit het licht en getagged , , . Bookmark hier de permalink.

Geef een reactie