Gevaren

De reis naar andere tijden glijdt stil van zijn zijde en spreidt in lede opslag buiten zijn gezicht.

Hij richt zijn blik op eindig en ligt wakker bij al zij hem vermanend verplicht. Hij raakt sporen bijster als vaker het geval. De naadloze versmelting met het spel waarin zijn helden een geweldige vertelling beleven, de beklemmingen zwevend bezweten, hierbij hoopvol geleken, geven bezijden hun vrijheid zoveel meer dan dit. Hij zit niet bij de pakken neer, veert op en is weer terug bij af, het ondiepe graf waar hij straffen vindt. Het kind van de rekening verzint bij haar verschijning, enkel rein van gedachte leidt hij zijn pijn in de groeven van de blues. Hij toetst zijn gevoel, behoedzaam voor de koele doelloze vergoeding en een einde aan een onbedoeld vermoeden.



Dit artikel is geplaatst in Schrijfsels vanuit het licht en getagged . Bookmark hier de permalink.

Geef een reactie