Matigen

De waanzin is werkelijk adembenemend en vervreemd hem van zijn onderdanen in haar ledematen. Opzwepend traag en tergend langzaam daagt zij haar gedragingen ter ziele. Licht haar hielen onderwijl voor de grienende dienders als zij aanzienlijk vielen voor haar. Een waarde suggestie en lessen ten kwestie van geduld schulden zich om verschijning, een kleine rimpeling deint in haar lijn en zingt overvloed in een hoogmoedig refrein uit noodzaak. Een bittere taak op oude schouders, een vertrouwen in aanbouw waar koude ophoudt te bestaan. De fameuze belofte baant zich bevallig een weg, hij legt aan, mist en zegt dat het goed komt.



Dit artikel is geplaatst in Schrijfsels vanuit het licht en getagged , . Bookmark hier de permalink.

Geef een reactie