Stem gedragingen

Hij zou maar wat graag huilen naar de maan, maar twijfelt of zij zal verstaan, hij leegt zijn glas , grijpt zijn jas en stelt zich hierna nog wat aan. Want wat heeft u aan nuance als zij al weet dat hij niet dansen kan. Hij is een man als zovelen, doet alsof het niets kan schelen, hij wacht tot niemand kijkt om hoewel hij dit bestrijdt zijn gewonde hart te helen. De plichtmatigheid verleidt de getuigen tot een feitelijk verhaal. Hij beseft herhaaldelijk zijn belang en ligt daar nachten wakker van maar zwicht toch voor de warmte van haar hand. Zo belandt u hier voor uw plezier in zeeën van cliché, zoekt u vertier blijf dan vooral niet en lees ook niet verder mee.

Ooit kon hij zich machtig storen aan de onvertogen woorden, de gehorige hoge torens waaruit zij vielen likken echter nu zijn hielen en knielen aan zijn voeten, hij doet hen zonder groeten voor eens de das om. Het waarom blijft een kwestie, van geduld of van perceptie daar is hij nog niet uit, de besluiteloze geloofsgenote is hem verboden, hij verwenst haar wijsheid naar verluidt. En spruiten buiten in de zon, een balkon met schommelstoel en een heleboel boeken. Hoe kan hij verder zoeken als de vragen blijven roepen en zich reeds dagen plagerig misdragen ook al vindt hij dit best fijn. Hij kiest missen boven pijn en vergeet voor het gemak zich neer te leggen, ze zeggen hem wel vaker wat.

Niet dat er iemand luistert als hij huiverig orakelt of ingetogen fluistert, aan zijn inzet ligt het niet, u ziet hij liet al heel wat na. Zonder enig verdriet te sparen kropen de jaren op krediet hem terzijde, het verdriet en de blijde volgzaam op de voet. Hij doet goed als slecht, gebogen en oprecht al heeft hij het nooit voor het zeggen gekregen.

Zij stemt tegen….    



Dit artikel is geplaatst in Schrijfsels vanuit het donker en getagged , . Bookmark hier de permalink.

Geef een reactie