2L84U

Gelul in de ruimte.

Ook zonder schulden raakt het geduld ooit op en weeft de tijd die hem nog rest de knopen in zijn zakdoek tot een vluchtige strop. Hij schuifelt in gedachten met zijn voeten aan het zachte kussen op de stoel. Doelloos en zeker niet te stoer. Geouwehoer op de loer op het slechtste moment. Het went nooit en hij gooit het van zich af. Geen straf als hij de resultaten vergelijkt. Hij kijkt vooruit, de besluiten luid en duidelijk als overeengekomen. Dromen doet hij s’nachts.

Het was al de bedoeling, ieder zijn ding.



Dit artikel is geplaatst in Schrijfsels vanuit het donker en getagged , , . Bookmark hier de permalink.

Geef een reactie