Ont-snappen D

Hij likt zijn wonden, stapelt botte zonden op de grond en stoft de vensterbank. Als dank voor bewezen diensten liggen de vrienden slapeloos in hun ondiepe graven. De avond dekt hen af terwijl zijn lading vervaagt in haar kraag.

Hij zou graag wat minder hinder vinden in het ginder waarnaar hij streeft, Zij geeft hem onbestreden redenen, hij leent hen heel beleefd aan de vragen stellig en schreef hen achter in zijn schrift. Nu zit hij driftig te verzinnen waaraan het ligt.

Zo verwittigen de kringen op zijn tafel de late gasten en bepaalt hij kordaat dat het uur verstreek. Hij keek niet om.


Dit artikel is geplaatst in Schrijfsels vanuit het licht en getagged , , . Bookmark hier de permalink.

Geef een reactie