Ont-snappen H

Hij wist dat ze weg zou raken, in de lagen van het spel als hij nog kende van de slagen die hij verleden bevocht. Hij mocht haar even houden en zocht sindsdien zonder staken in het holst van het donker naar de zin van zijn zaken in duister en dronken vermaak. Vaak onschuldig en tevreden.

Tot de lede blikken hem de morgen spiegelen.

Het grieven onaflatend en welbespraakt haakt ogen aan zijn poging, hij geeft over aan ongeloven van het goed bedoeld verlies. Hij voldoet contant op advies van de verzamelaars van zijn werken, een beperking waar hij welwillend aan bijdraagt. Zoetzuur en smakeloos.

Hij troost de gedachten met het mooiste dat hij ooit schreef. Hij overleeft.


Dit artikel is geplaatst in Schrijfsels vanuit het donker en getagged , , , , . Bookmark hier de permalink.

Geef een reactie