Aftrappen

Het verzet is niet aflatend, de avond brengt haar krullen naderbij. Zij laten zich bekijken en spraken daarover vrij in een moment dat later het belang bleek te bevatten. Hij bracht zijn stelling in positie en grapte nog voor een laatste maal. Falen is geen optie.

In verwijzing naar waar hij in bleef, een leven scheef en overdreven in het node dat hij mist. De vergissingen verplicht onderrichten hem al ligt daaraan meer dan een reden ten grondslag. De vlaggen gestreken, de weken verkeken in wrede tekenen van onbezonnen begrip.

Het is tijd voor sterven, de erfenis aanstaande is giftig en vergaan. De rijzige armen waken nog in waan en goed vertrouwen als bij het oude alles blijft. Hij wijst het van de hand en beroept zich op noodweer, zeer waarschijnlijk.

Afgeleerd.



Dit artikel is geplaatst in Schrijfsels vanuit het donker en getagged , , . Bookmark hier de permalink.

Geef een reactie