Lot

Het plezier is minder pijnloos dan het vermoeden. De koetsen gevuld in galop en gedreven door schaduwen onder hun hoeden braken uit in een welhaast onmogelijk gelijk.

De prijs van vrijheid overtreft de schuld van spijt nog voor de wereld ontwaakt aan wederom een lijden, bloedend uit haar voegen en smachtend naar tijd aan zijn zijde.

Een weelderig weerzien, een vriendschappelijke verdienste in ieder opzicht geslaagd, de rijke handen bedekken verraad en wimpelen waardig de meester aan tafel.

Gelaten vraagt hij vergeving, en schuift aan.



Dit artikel is geplaatst in Schrijfsels vanuit het donker en getagged , , . Bookmark hier de permalink.

Geef een reactie