Zinlozen

Terwijl leugens uw honger stillen breken de kille slagers uw beenderen tot stof, zij hopen op uw mededogen en doen alsof vol overtuiging. Buk, buig & barst. De lasten mag u dragen tot dagen na hun heengaan. Zij bestaan voornaam vooraan in hun pluche kooi, doen aan mooi en gouden koetsen. Poetsen bakken lucht in vluchtig en vervuild jargon, over hun zonden begon geen hond.

Stinkend zieke geesten lezen de les en flessen hen zonder het betere geweten. Zij spreken met de hekel en preken met hun gesel een luid en angstig beven. Over ruggen breekbaar en naar een leven loos. De bolle boze lacht verdacht om de onmacht in het vuistje en kluistert uw huis aan de prijs van zijn glimmende paleizen, de bewijzen verdwijnen direct. Daar is geen plek voor de misplaatste, voor vragen & geen waarden te sparen in het oog van gewin.

De zin is op.



Dit artikel is geplaatst in Schrijfsels vanuit het donker en getagged , . Bookmark hier de permalink.

Geef een reactie