per amžių amžius

Als het misschien, vandaag ook bovendien de boventoon blijft voeren, langzaam de vloer bezaait met blikken van bewondering, in stilte en nog immer alleen haar ronden draait om niets dat er toe doet. Het goed is en beter wellicht zal zijn.

Hij zocht dieper in zijn binnenzak naar een gemakkelijk besluit, van binnenuit naar buiten geslopen, geen knopen in zijn zakdoek of een radeloos betoog aan hen die doof hun mening vormen. Het stormt, en zij woog naar waarde.

Een spaarzaam samenkomen, in dromen en de kans op nalatenschap, trappend naar het licht, in vergezichten zwichtend voor het eindeloze gelijk van mondige meerderheden, zwetend aan de toog en onmogelijk.

Hij rookt zichzelf een graf, paft nog blaffend een weerzinwekkende vertoning, als beloning voor het gelijk dat aan zijn zijde rust tracht te vinden. De blinde doekjes winden machtig en vol overgave in draf naar hun bloedende meester.

Hees en schor, het mores van de klager, slachtend aan de vraag, vaag als eenling, de dingen doen.



Dit artikel is geplaatst in Schrijfsels vanuit het donker en getagged , , , . Bookmark hier de permalink.

Geef een reactie