Weg gebleven

Hij weet zijn geweten te sussen met kreten en nietszeggend vermaak,
hij raakt niets dat iets is en kraakt terwijl hij liever zwijgen zal.

De knallende hoofdpijn, aan de zijlijn van de dromen en het lot,
de zot en het kabaal, helemaal voor niets gebleken.

Gebroken, gebreken en weg.



Dit artikel is geplaatst in Schrijfsels vanuit het donker. Bookmark hier de permalink.

Geef een reactie