Droomt

Er is geen tegenwind aan deze kusten, geen lust ter belasting of een einde aan dit gelijk, hij steekt zijn handen in de lucht en wijkt niet voor de klappen van de zweep. Met zijn hakken in het zand dweept hij nog over nachten aan haar schouder, louter uit geluk en weer iets ouder.

Gepubliceerd in Schrijfsels vanuit het donker | Getagged , , , , | Laat een reactie achter